Archive for the ‘Προσωπικά’ Category
Ακολουθώ μια Νέα Πορεία…
Φίλοι μου θέλω να σας παρουσιάσω τη Δημοτική Παράταξη «Νέα Πορεία Δήμου Ηρακλείου Αττικής».
Πρόκειται για μια παράταξη με ιδρυτή, εκπρόσωπο και υποψήφιο δήμαρχο το καλό μου φίλο το Κυριάκο Κουτρούλη, δικηγόρο στο επάγγελμα στον οποίο πιστεύω σα φίλος πρώτα και σα πολίτης μετά ότι θα κάνει επιτέλους μια ουσιαστική διαφορά στη ζωή του τόπου.
Στην συντονιστική επιτροπή όπως και στο ψηφοδέλτιο συμμετέχω κι εγώ και σας διαβεβαιώνω ότι θα παρακολουθώ στενά όλα τα δρώμενα.
Ελπίζω επιτέλους κάτι να αλλάξει και να οδηγηθούμε σε μια «Νέα Πορεία»
Το σήμα είναι ευγενική προσφορά του παλυαγαπημένου μου πολυταλαντουχου ζωγράφου θείου μου Τρύφωνα Κόρμπη.
Την Ιδρυτική Διακήρυξη θα τη βρείτε στο site της παράταξης http://www.nea-poreia.gr
ΑΓΩΝΑΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Κ.Χ.18μ. 2009 – ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ!
Ήμουν πολύ κουρασμένος, ξεκίνησα με κρύα καρδιά έχοντας πολλές σκοτούρες.
Ξαφνικά όμως όταν έφτασα στη γραμμή βολής και ξεκίνησα να κάνω την πρώτη κόντρα με έπιασε ένα τρέμουλο.
Ήθελα να νικήσω!
Ξεκίνησα και έριχνα με μανία, δεν με ενδιέφερε τίποτα εκείνη την ώρα. Απέκλεια τους αντιπάλους μου τον έναν μετά τον άλλο.
Βρήκα στο δρόμο μου τον πλέον έμπειρο της εθνικής ομάδας. Δεν υποχώρησα, όρμισα στη μάχη και κέρδισα.
Ξαφνικά έφτασα να παίζω στη τετράδα, ο προπονητής μου με καμάρι μου λέει «αγόρι μου θα τα πούμε στον τελικό»
Έγινα ακόμα ποιο οργισμένος και το τρέμουλο αφάνταστο. Η καρδιά μου ήθελε να σπάσει, στο τελευταίο βέλος τα μάτια μου θόλωσαν, δεν έβλεπα το στόχο, δεν ανέπνεα, πάγωσα. Έκλεισα εντελώς τα μάτια και άκουσα το σώμα μου και τη ψυχή μου. Μου είπε «είσαι στο 10 ρίξε!» και έριξα, και ήταν 10 και κέρδισα.
Στο τελικό αγωνίστηκα παλικαρίσια, το ίδιο και το άλλο το παλικάρι και κέρδισε. Μπράβο του!
Ήταν μια ζάλη και μια δοκιμασία ψυχής. Πόσο χαίρομαι που κάνω τοξοβολία. Την επόμενη φορά ελπίζω να είμαι καλύτερος σαν άνθρωπος και ποιο δυνατός στη ψυχή και να κερδίσω.
Αλλά ότι και να γίνει εγω ξέρω, το όνειρο μου είναι εκεί και θα το κυνηγάω κάθε φορά.
Κρασί, Αγώνας και Ταξίδι!
Πρέπει να πέρασα ίσως τις καλύτερες 4-5 μέρες που έχω περάσει εδώ και πάρα που καιρό.
Όλα ξεκίνησαν το Σάββατο το βράδυ όπου ο καλός φίλος και συνάδελφος Χάρης με κάλεσε μαζί με τη κοπέλα μου να πάμε σε μια μουσική ταβέρνα στου Ψυρρή.
Αφού ήπιαμε, χορέψαμε και φάγαμε μια φοβερή μπουγάτσα, την επόμενη μέρα το πρωί, ουσιαστικά 3εις ώρες μετά, κατεβαίνω να λάβω μέρος στο Πρωτάθλημα Κέντρου Τοξοβολίας.
Είχα μια απίστευτη διάθεση και ανυπομονούσα να ξεκινήσω το ταξίδι μου για Καλάβρυτα αμέσως μετά και να ρίξω ένα «θεριό» λουκάνικο που είχα στο τζάκι.
Έριχνα λοιπόν το ένα 10αρι πίσω από το άλλο. Είχα φοβερές ατυχίες (μου έφυγε το peep, ξεβιδώθηκε το σκόπευτρο) αλλά δε με ένοιαζε καθόλου. Είχα μια φοβερή διάθεση και το μόνο που έλεγα είναι «ρε δε βαριέσαι, που ρίχνω τώρα άντε και με περιμένει το λουκάνικο!».
Ως εκ τούτου τερμάτισα 4ος παρακαλώ (με 2ος στο πρώτο μισό) ρίχνοντας 563/600 σκορ που δεν έχω κάνει ούτε σε προπόνηση!
Φουσκωμένος λοιπόν σαν γαλοπούλα (εεε χμμ είναι Χριστούγεννα οπότε ας επιλέξω άλλο ζώο) Φουσκωμένος λοιπόν σαν παγώνι ξεκίνησα πήρα τη κοπελιά από τα σπίτι και πήγαμε Καλάβρυτα. Περάσαμε απίστευτα, περπατήσαμε, χαλαρώσαμε και γεμίσαμε μπαταρίες!
Απλά πέρασα τέλεια αυτές τις μέρες…
Recent comments